Recent reviews by Wdowsky

Parę tygodni przed ograniem pełnej wersji, grałem w demo Pragmaty. Zarówno lokacja, oprawa graficzna jak i dźwiękowa, a także zalążek historii przekazywany w dialogach między głównym bohaterem astronautą Hugh i androidką (pragmatką) Dianą, kupiły mnie w pełni i chciałem zobaczyć więcej.

Pełna wersja gry zaskoczyła mnie pozytywnie. Nastawiając się na grę liniową z checkpointami w historii, otrzymaliśmy grę w której jest tzw. hub (Azyl) i z niego wyruszamy na dalsze wyprawy (poziomy). Na każdym z poziomow jest możliwość powrotu do Azylu przez odblokowane punkty powrotu na przestrzeni lokacji. Dodatkowo po odblokowaniu nowych umiejętności Diany żeby odblokować kolejne rzeczy do upgradeów będziemy musieli wracać do poprzednich lokacji.
Nie jest to oczywiście open world, aczkolwiek poziomy są na tyle duże, że ich całościowe przejście na pewien czas nas zatrzyma. Jeśli chodzi o przeciwników, tak Ci są różnorodni i dodawani do rozgrywki stopniowo w dobrym tempie.
Elementy hakowania w czasie walki są tak samo dobrze zrobione jak w demie, dodatkowo dochodzą co raz to nowsze modyfikacje, które pozwalają nam zwiększyć obrażenia czy np. unieruchomić cel.
Relacja Hugh i Diany została przedstawiona jak relacja ojca z córką, niewinność Diany, która poznaje co raz to nowsze rzeczy dotyczące Ziemi potrafi złapać za serce. Dużo ludzi przyjmuje, że jest to symulator kosmicznego tatuśka i pod względem fabuły mogę się z tym w pełni zgodzić. Jest to jednak podane w przyjemnej formie, która nie zaburza głównej osi fabularnej, tj. odkrycia co dzieje się na stacji kosmicznej i powrotu na Ziemię.
Zakończenie historii jest wzruszające, z kolei twórcy za dalsze odkrywanie gry po pierwszym przejściu (musimy wykonać serie wyzwań i pokonać dotychczasowych bossów w mocniejszej wersji) dodali po napisach końcowych drobną scenę, która czyni w moim odczuciu, opowiedzianą historię kompletną.
Capcom wyszedł z naprawdę mocnym IP, czas pokaże czy jest to początek nowego uniwersum czy jedynie incydentalny przypadek. Nie mniej jednak w moim odczuciu jest to świetny kandydat na nagrody do The Game Awards.
Gra na moim sprzęcie działa bardzo dobrze, nie miałem żadnych problemów z jej uruchomieniem czy płynnością.
Grę finalnie oceniam na 8,5/10

Gra z humorem na poziomie tego z Rick and Morty, co czyni z niej pozycje obowiązkową dla każdego fana serialu. Fabuła w tej grze po prostu istnieje, ale to nie przeszkadza aby czerpać fun z gry. W produkcji znajduje się masę Easter Eggów nawiązujących do popkultury jak i świata gamingu, w szczególności w dialogach. Gameplay sam w sobie przypominał mi momentami nowe Doomy co uznaje za duży plus. Udźwiękowienie było w porządku, pod koniec nużyła już w kółko zapętlająca się muzyka walki. Co do samej długości gry tak, ta jest w moim odczuciu w sam raz, co prawda za pełną cenę bym nie kupił, ale na promocjach na których tą grę da się wyrwać, z czystym sumieniem polecam.
Finalnie grę oceniam na 7/10.

The Last of Us Part II jest następcą niesamowicie udanej części I. Czy część II dowiozła?
I tak i nie. Z jednej strony poznajemy dalszą historię Ellie, która dorosła i zmieniła własne wartości udając się w podróż aby odnaleźć samą siebie w wątku zemsty. Z drugiej strony stajemy przed faktem dokonanym i jesteśmy zmuszeni poznać historię także drugiej postaci. Zamysł rozdzielenia fabuły był ciekawy, jednakże wykonanie, w mojej ocenie, niezbyt udane. Poznając historię Abby dopiero w końcowej fazie gry jesteśmy w stanie poczuć chociaż cień sympatii do tej postaci. Samo zakończenie gry pozostawia pewne poczucie pustki, z kolei autorom otwiera furtkę do kolejnej części. Nie mniej jednak w mojej ocenie historia Ellie jest już kompletna i nie wymaga dalszej kontynuacji.
Co do gameplayu, tak ten podtrzymuje to co było dobre w I części, dodatkowo rozwijając rozgrywkę o nowe mechaniki (np. przerzucanie liny celem wspinaczki), nowe bronie oraz przeciwnicy.
Udźwiękowienie oraz muzyka stoją na wysokim poziomie i nadają poszczególnym scenom niesamowity klimat.
W przypadku wizualiów należy wskazać, iż gra na komputerze wygląda jeszcze lepiej względem wersji na konsolę. Osobiście nie uświadczyłem żadnych problemów optymalizacyjnych z grą. Nie byłem świadkiem także żadnych bugów.
Co do kwestii woke, to niestety w tej grze jest tego pełno i nie mając nic przeciwko do zróżnicowania w tym zakresie, tak można odczuć, że na każdym kroku w tej historii starano się nakreśli na siłę, iż występują u ludzi rożne odmienności, które często są piętnowane przez osoby trzecie. Jeżeli jednak zignoruje się te wątki, wtedy otrzymujemy solidną produkcję, która zajmie nam długie wieczory.

Finalnie grę oceniam na 8/10.
The Last of Us Part I, bezapelacyjnie lepsze z uwagi na fakt, iż historia Joela i Ellie pomimo ogrywania gry lata temu w dalszym ciągu pozostaje w mojej pamięci. Powyższego nie mógłbym jednak powiedzieć o części II.

Do gry miałem kilka podejść, z reguły po 2-3 misjach miałem jej dość, odkładając na przysłowiową półkę, aby następnie wracać po kilku tygodniach/miesiącach. Gra mnie wymęczyła niesamowicie. Setting dzikiego zachodu i wampirów miał potencjał, ale fabuła nie dowiozła i była nieciekawa. Uświadczyłem też błędów w trakcie rozgrywki, m.in. gdy podczas walki chciałem wybrać broń dodatkowa typu granat. Naciskałem przycisk z 3 razy i nic, przez co ginąłem bo skupiałem się na tym czy w końcu ten przycisk wciskam czy nie. Potem w następnym podejściu przycisk o dziwo działał.
Bossowie są zrobieni w dość szablonowy sposób, gdy pokonało się 2-3 już wiesz jak będą wyglądać dalsze walki.

Z plusów na pewno wizualia, szczególnie na ekranie oled mogły zachwycić. Udźwiękowienie również robiło robotę tak jak i spoko design postaci. Ciekawa mechanika walki pomogła mi dotrwać do końca tego tytułu więc to również uznam za plus.

Nie ogrywałem trybu coop, a przejście gry zajęło mi ok. 10h

Finalnie grę oceniam na 6/10 i polecam ograć gdy będzie na sporej promocji.

FF VII Remake bardzo mi się spodobał jeśli chodzi o fabułę, projekt lokacji i udźwiękowienie. W przypadku gameplayu jest on powtórka z FF XV. Gameplay jest w porządku, jego atutem jest duża dynamiczność, aczkolwiek im dalej w las tym pomimo rozwoju postaci walki potrafią się wydłużać przez to że przeciwnicy to worki z toną HP. Ogrywałem również dlc, w którym historia jest krótka i do skończenia na 2 wieczorki robiąc przy tym aktywności poboczne. Na wielki plus z dlc minigra Fort Condor, która zatrzymała mnie przy grze na dodatkową godzinę, dwie. Finalnie grę z dlc oceniam na 8/10.

Wielki powrót zespołu tworzącego pierwotne Telltale, gra jest phenomenalna! Z wypiekami na twarzy czekałem na kolejne odcinki, a w dniu wydawanych epizodów nie mogłem się doczekać, aby po pracy odpalić grę i po raz kolejny wejść w świat Dispatch.
Bez spoilerów, w mojej ocenie pod koniec gra stała się z lekko przewidywalna, ale poprowadzenie historii w ten sposób wydaje się najrozsądniejszym posunięciem. Na duży plus możliwość dokonywania wyborów, które mają po części impact na fabułę, ale główna oś historii pozostaje niezachwiana, oprócz zakończenia. Lekki minus, że twórcy nie wprowadzili języka polskiego do gry, nie przeszkadza to w rozgrywce dla osoby znającej j. angielski w podstawowym poziomie, ale mogłoby przyciągnąć większą ilość graczy do tytułu, a tak zapewne będzie trzeba czekać na fanowskie spolszczenie.
Osobiście brakowało mi tego typu gier w dzisiejszym gamingu. Pomimo świadomości, iż gry przygodowe w formacie epizodów wymęczyły temat pod koniec lat 2010-2020, tak sam odbiór gry przez graczy (milion sprzedanych kopii w 10 dni), pokazuje, że gracze zatęsknili za tego typu przygodą z dobrze poprowadzoną fabułą i dialogami. Czekam na director`s cut, żeby przejść fabuła raz jeszcze z nowymi wyborami, a finalnie i na 2 sezon, który zapewne wyjdzie za kilka lat.

Finalnie grę oceniam na mocne 8/10 i mam nadzieję, że uda się jej zdobyć nagrodę w tegorocznym The Game Awards.

Ja:Mamo możemy mieć grę South Park w domu?
Mama: Ale mamy przecież grę South Park w domu.
Gra South Park w domu: Sejm the Game.

Grę gorąco polecam, dawno się tak nie uśmiałem. Pozycja obowiązkowa dla każdego obserwatora polityki, który z dystansem traktuje to z czym mamy do czynienia na co dzień. Tytuł ogrywałem w całości na steamdecku, dla prawidłowego działania zalecam ustawienie w właściwościach gry na steam proton w wersji beta.

Jako parodia 10/10. Jako gra stricte 7/10.

Ekspedycja 33 jest grą, która po dodaniu mechaniki zręcznościowej do rozgrywki jRPG zrewolucjonizowała ten gatunek. Z kolei za sprawą świetnie poprowadzonej fabuły, ogromu unikalnej dodatkowej zawartości, zróżnicowanych i bajecznie wyglądających lokacji, przepięknych i różnorodnych utworów muzycznych towarzyszących nam w trakcie rozgrywki oraz co kluczowe przystępnej ceny. wyznaczyła nowy szlak dla dzisiejszej branży gier. Szczerze polecam każdemu ograć ten tytuł, nigdy nie sądziłem że jeszcze jakaś historia w grze komputerowej zmieni moje patrzenie na rzeczywistość, a jednak Clair Obscur: Expedition 33, pozwala uzmysłowić sobie jak ciężka może być strata bliskich nam osób, lecz w dalszym ciągu musimy przeć naprzód i żyć.
Z grą spędziłem ponad 90h i zdobyłem w niej 100% osiągnięć. Przez cały ten czas gra stawiała godne wyzwanie, aż do ostatniego bossa. Ekspedycja 33 to w mojej ocenie najlepszy kandydat do GOTY 2025, lecz z początku nie obyło się bez problemów. Gra posiadała poważne problemy z optymalizacją. Na ustawieniach z TSR gra miewa glitche graficzne. Ponadto na Rx 9070 xt lubiła często wywalać do pulpitu (bolączka UE5), po kilku patchach i osobistej gimnastyce w ustawieniach jak i na forach celem diagnozy problemu, bolączki w większym zakresie udało się zażegnać.
Całościowo oceniam grę na mocne 9/10.

Z początku podchodząc do Half Life 2 miałem mieszane odczucia, uprzednio nie skończyłem HL1, a w 2 jesteśmy praktycznie od początku rzucani w wir akcji, której do końca nie rozumiałem. Grę porzuciłem po paru rozdziałach by wrócić do niej po przejściu Black Mesy. Muszę w tym miejscu wskazać, iż pomimo, że wiem, iż HL2 był wzorem dla BM w wielu aspektach przerabiając gameplay z HL1, tak historia i gameplay z BM bardziej mnie do siebie przekonał. HL2 na swój czas była innowacyjną grą, wiele mechanik pozwalających na interakcję z otoczeniem, zagadek, nie uświadczymy już w grach wydawanych obecnie. HL2 ogrywałem z dwoma episoedami i dodatkiem Lost Coast, muszę przyznać że najbardziej z nich wszystkich podobał mi się Episode 2. Wspomniany episode polubiłem w szczególności za wprowadzenie mechaniki tower defense oraz kwestii fabularnych, które w miarę sprawnie domykały historie z końca podstawki (pomijając cliffhanger). Ciesze się, że mogłem poznać tak kultową w świecie gamingu historię Gordona Freemana i polecam każdemu sprawdzić zarówno HL2 z dodatkami jak i Black Mesę. Finalnie oceniam Half Life 2 na 7,5, a po dodaniu episodeów, całość stanowi mocne 8/10. Warto zagrać!

Oryginalnego Half-Life`a ogrywałem będąc jeszcze w gimnazjum, niestety nie zaszedłem zbyt daleko. Black Mesa było kolejnym podejściem do tematu. Gra względem pierwowzoru oferuje piękną grafikę na silniku source oraz przerabia pewne kwestie gameplayowe. Ogrywając tą grę ponad 10 lat po premierze, przyznam szczerze że wywołało u mnie pozytywne zaskoczenie. Elementy gry takie jak zagadki logiczne, zabawa level designem (kreatywność przypomina mi tą z Psychonauts 2) przywróciło mi wiarę, że gry wciąż mogą bawić i zaskakiwać, pomimo sporej ilości tytułów, które się zaliczyło i obecnego stanu game dev AAA. Przyznam też, że gra nie pozostaje bez minusów, największym w mojej opinii jest długość niektórych poziomów, np. Interloper, który pomimo dodawania co raz to nowszych sekwencji, żeby gracz się nie nudził, czuć jednak pod koniec wyczerpanie materiału i co raz większą chęć na dojście do finałowego bossa. Ponadto nie każda droga przez którą przechodzimy w trakcie poziomu jest na tyle czytelna na ile by się to mogło wydawać, czasami sposób przejścia dalej jest tak nielogiczny, że musiałem sprawdzić gdzie iść dalej w poradniku na YT, bo ścieżka, która prowadziła mnie przez cały czas nagle się skończyła i trzeba było wspinać się po jakiś krawędziach. Niemniej jednak grę będę wspominał bardzo pozytywnie i finalnie oceniam na 8,5/10.