Death Stranding, hayatımda oynadığım en farklı ve en unutulmaz deneyimlerden biri oldu. “Kargo simülatörü” diye dalga geçilen bu oyunun aslında bundan çok daha fazlası olduğunu 132 saatte fazlasıyla gördüm. Her adımda doğanın güzelliği, yalnızlığın ağırlığı ve küçük bir yardımın ne kadar değerli olabileceği hissettiriliyor.

Başta ağır gelebilir ama zamanla o dağları aşarken, köprüler kurarken ve başkalarının bıraktığı işaretleri gördüğünüzde oyunun vermek istediği “bağ kurma” duygusu gerçekten içinize işliyor. Kojima yine yapacağını yapmış: hem görsel olarak büyüleyici hem de anlatımıyla sizi içine çeken bir dünya yaratmış.

132 saat sonunda geriye dönüp baktığımda, her dakikasına değdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Eğer sabır gösterebilir ve kendinizi bu dünyaya bırakabilirseniz, çok farklı ve özel bir deneyim yaşayacaksınız.