Recent reviews by Smartiii

zjebana, chuj, wygrana zelezy od mapy a nie od skillow, najgorsza strzelanka w jako gralem

It's an amazing game with good story, love the cartel

Gra, w której Voldemort boi się dzieci z klocków, a magia to głównie latanie na miotle i przypadkowe rzucanie zaklęć w kolegów.
To idealna gra, jeśli chcesz rzucać czary, śmiać się z pantomimy LEGO-postaci i rozbić 90% Hogwartu w poszukiwaniu monetek. Nauka magii? Tak. Przygoda? Oczywiście. Przypadkowe transmutowanie Rona w toaletę? Częściej, niż myślisz.
10/10 – Wreszcie mogę zostać czarodziejem… bez listu z Hogwartu, ale za to z opcją rozbicia wszystkiego, co widzę. Lumos mój portfel, kupcie to!

Gra, w której biegasz płaczącymi łzami po mrocznych piwnicach, zbierasz dziwne przedmioty (np. zepsutą wątrobę albo krwawiące oko) i walczysz z mamą. Standardowa niedziela, prawda?
Każdy run to jak gra w rosyjską ruletkę z losowością: raz jesteś nieśmiertelną maszyną zagłady, a raz giniesz w 40 sekund, bo potknąłeś się o muchę. Ale i tak wracasz po więcej, bo może tym razem dostaniesz święty ziemniak albo laserowe łzy.
9/10 – Nigdy nie sądziłem, że płacz może być tak potężną bronią. Teraz wiem, że to nie depresja – to build ofensywny.
Problem w tym że bez DLC jest mało zabawy

Gra, w której zbierasz drużynę bohaterów, walczysz z potworami i próbujesz nie zginąć od własnej strategii… bo "to wyglądało dobrze w teorii".
Magia, smoki, kostki do rzucania i dialogi tak dramatyczne, że nawet twoja lodówka by zapłakała. A do tego zbieractwo postaci na poziomie: „jeszcze tylko jedna... no dobra, pięć”.
10/10 – Grałem dla epickiej przygody, zostałem, bo pół mojej drużyny to absolutnie absurdalne legendy z brodami godnymi osobnej kampanii. Polecam każdemu, kto lubi fantasy, losowość i dużo kliknięć w kolorowe rzeczy.

Gra, w której jesteś kosmicznym nindżą, który biega po ścianach, strzela, tnie, teleportuje się, lewituje i prawdopodobnie robi wszystko naraz… a Ty i tak nie wiesz, co się właśnie stało.
Zaczynasz spokojnie, a kilka godzin później masz 27 Warframów, 5 ryb w ekwipunku, jesteś właścicielem stacji kosmicznej i… nadal nie do końca ogarniasz fabułę. Ale kogo to obchodzi, skoro można wystrzelić lasery z kolan?
10/10 – Styl, chaos, grind i dzikie tempo – gra, w której klikam wszystko, co się świeci, a efekt końcowy wygląda jak pokaz fajerwerków w Matrixie.

Gra, w której biegniesz 5 minut przez pole bitwy tylko po to, żeby zostać przypadkiem rozjechanym przez własnego teammate’a w helikopterze. I to jest właśnie piękne.
Tu wszystko wybucha, lata, spada albo strzela. Pogoda zmienia się szybciej niż nastrój snajpera na dachu, a chaos na mapie sprawia, że każda runda to nie wojna – to elegancko rozpędzony bałagan z rakietami w tle.
10/10 – Zginąłem 12 razy, zabiłem raz, i nie miałem pojęcia, co się dzieje… ale bawiłem się świetnie. Battlefield jak trzeba – z odrobiną burzy piaskowej i dużą dawką adrenaliny!
P.S. ta gra to chujnia od ostatniej aktualizacji, chuj ci w dupe EA

Gra, w której zaczynasz jako rozbitek z kijem, a kończysz jako chodząca kula ognia z buildem tak skomplikowanym, że wymaga doktoratu z algebry.
Drzewko umiejętności wygląda jak płytka z mikroprocesora, ale hej – jak już klikniesz 200 punktów w losowe miejsca, nagle wszystko ginie w sekundę i nie masz pojęcia, dlaczego, ale jest epicko. Loot leci jak konfetti na sylwestra, a Ty i tak nosisz ten sam hełm od 20 poziomów, bo „ma dobre staty”.
10/10 – Straciłem życie, znajomych i sens czasu… ale za to mam +50% do ognistych pocisków. Warto.

Gra, w której wikingowie, rycerze i samuraje postanowili rozwiązać swoje różnice w najbardziej cywilizowany sposób… bijąc się nawzajem toporami po głowie.
Wchodzisz na pole bitwy z mieczem większym niż twoja pewność siebie, uczysz się blokować, parować i ginąć z godnością. A potem i tak przychodzi koleś z dwuręcznym młotem i wysyła cię w orbitę.
10/10 – Nie wiem, co się dzieje, ale krzyczę wikingowsko i wygląda to epicko. Honor? Zgubiłem gdzieś przy trzecim respawnie, ale zabawa nadal na medal!

Gra, w której uczysz się, jak być Jedi, ale najpierw musisz przetrwać kilka walk z przeciwnikami, którzy chyba nie wiedzą, co to znaczy „szacunek do przestrzeni osobistej”.
Wcielasz się w Cala Kestisa, młodego Jedi, który próbuje uratować galaktykę, jednocześnie ucząc się, jak nie upuścić swojego miecza świetlnego podczas skakania po skałach. Gra łączy walki, parkour i zagadki, ale najważniejsze: robisz to wszystko z odrobiną mocy w rękach i dużą ilością błędów podczas lądowania.
10/10 – Miałem trochę problemów z niechcianymi upadkami, ale w końcu nauczyłem się, jak być Jedi… z kilkoma bliznami i wieloma godzinami treningu.