Sevgilim sabahın erkenini seviyor,
ben geceyi ve esmerliğini onun,
O dorukları seviyor, korkuyor bundan
Ben rüzgârla buluşan tepeyi, tuhaflığı, ona bir yeşil gülümsüyor,
Ben, hayatı delice sevdiysem nasıl, diyorum, seni de öyle.
O kendi boşluğunda oyalanan günlerde canı sıkılan bir çocuk gibi uyuyor,
Ben göğe bakıyorum geceden, kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim diyorum, yanında,
o sabahları eğilip öpüyor denizi.