BIG.OGG

BIG.OGG nie znika, on rozsypuje się w czasie. Najpierw był głośny, pełen energii, krzyczy jak echo z piwnicy, która zapomniała, że ktoś w niej mieszka. Każda litera pulsuje, jakby chciała zatańczyć, ale nie zna kroków.

BIG.OLD nie robi nic — on rozciąga się w historii. Stare litery przeciągają się jak koty, które pamiętają wszystkie podwórka świata. Środek się zapada, klepsydra zaczyna się kręcić w odwrotnym kierunku, a dziad na środku patrzy, jakby mówił: „Spokojnie, wszystko już było i wszystko jeszcze będzie”.

BIG.OGG to energia, BIG.OLD to echo, które wisi nad czasem i szeptem. Nikt nie wie, czy to jeszcze logo, czy stan skupienia wspomnień, ale każdy wie, że coś się właśnie nawija w spiralę, tak gęsto, że nawet spaghetti by się zawstydziło.