3 Zbikow to sie na bank zbiere jesli na mixa/turnieja dobra jest pora czy to z rana czy z wieczora Zbik cos zawsze ugrac zdola

Rozwścieczony żbik kładzie uszy płasko po głowie, otwiera szeroko czerwoną paszczę, przeraźliwie parska, jeży sierść i wygina grzbiet w łuk, co sprawia, że olbrzymieje.

Żbik (Felis silvestris) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, po raz pierwszy opisany przez Karola Linneusza w 1758 roku (pod nazwą Felis catus), na podstawie wyglądu kota domowego. Obecną nazwę nadał żbikowi w 1775 roku niemiecki przyrodnik Schreber, który w Niemczech obserwował zwierzę w naturze. Zgodnie z oficjalnie przyjętą klasyfikacją żbiki (sensu largo) dzieli się na trzy podstawowe grupy:

Felis silvestris silvestris (żbik europejski)
Felis silvestris lybica (kot nubijski)
Felis silvestris ornata (kot stepowy)

Występowanie
Europa
Kaukaz
Azja Mniejsza
Zamieszkuje gęste lasy obszarów górskich. Najlepiej czują się na skraju kompleksów leśnych. Znajdując schronienie wśród drzew, a polując na terenach otwartych: łąkach, śródleśnych polanach, na polach. Szacuje się, że w Polsce we wschodniej części Karpat żyje nie więcej niż 200 żbików.

Pokarm
Żbiki żywią się małymi ssakami, gryzoniami, ptakami, rybami, żabami, małymi sarnami, jelonkami i jagniętami, a czasem nawet polują na owady.

Wygląd
Sierść gęsta i długa jest barwy żółtawoszarej w ciemne pręgi. Powyżej opuszek, na tylnych kończynach czarne plamy.

Długość ciała: 45–90 cm
Długość ogona: 25–40 cm
Wysokość w kłębie: 25–35 cm
Masa 4–10 kg

Rozmnażanie
Ciąża trwa 65–69 dni. Samica rodzi od jednego do czterech młodych. Samice dojrzewają w wieku 10 miesięcy, a samce rok później.

Podgatunki
Wyróżnia się ponad 20 podgatunków żbika[4]:

Felis silvestris cafra Desmarest, 1822
Felis silvestris caucasica Satunin, 1905
Felis silvestris caudata Gray, 1874
Felis silvestris chutuchta Birula, 1916
Felis silvestris cretensis Haltenorth, 1953
Felis silvestris foxi Pocock, 1944
Felis silvestris gordoni Harrison, 1968
Felis silvestris grampia Miller, 1907
Felis silvestris griselda Thomas, 1926
Felis silvestris haussa Thomas & Hinton, 1921
Felis silvestris iraki Cheesmann, 1921
Felis silvestris jordansi Schwarz, 1930
Felis silvestris lybica Forster, 1780
Felis silvestris mellandi Schwann, 1904
Felis silvestris nesterovi Birula, 1916
Felis silvestris ocreata Gmelin, 1791
Felis silvestris ornata Gray, 1832
Felis silvestris reyi Lavauden, 1929
Felis silvestris rubida Schwann, 1904
Felis silvestris silvestris Schreber, 1777
Felis silvestris tristrami Pocock, 1944
Felis silvestris ugandae Schwann, 1904

Ochrona
W 1980 roku żbik został wpisany do aneksu II konwencji berneńskiej i w wielu krajach wprowadzono ograniczenia mające służyć ochronie tych kotów.

Staropolskie nazwy
Step, zdeb, zdbik, żdbik. Słowo "step", później (w tym wypadku) udźwięcznione, oznacza dzikusa, coś dzikiego. Wyraz "zdbik" jest zdrobnieniem tego udźwięcznienia, "żdbik" jest mylnym odmazurzeniem tego zdrobnienia, natomiast współczesna nazwa zwierzęcia jest łatwiejszą do wymówienia formą tego ostatniego słowa.