Alan Wake jest w dużo większej mierze efektowną strzelanką niż bardzo interaktywnym filmem. Za dnia jesteśmy bezpieczni, więc zwiedzamy, rozmawiamy, szukamy przedmiotów, podążamy do celu nierzadko za kierownicą pojazdów, zaś gdy zapada zmrok, bardzo blisko zaprzyjaźniamy się z latarką i rewolwerem. W nocy mroczna obecność rośnie w siłę i rzuca nam pod nogi kłody (dosłownie, choć często walczymy też z innymi owładniętymi przez cienie przedmiotami, wliczając w to pojazdy). Na każdym kroku zaś napotykamy Opętanych – zwykłych ludzi, którzy skryci za ruchomym, czarnym całunem, wykonują polecenia złej mocy. By ich pokonać, trzeba ich najpierw oświetlić, likwidując cienistą osłonę, a potem potraktować tradycyjnym ołowianym pakunkiem.

PLUSY:
świetny, mroczny klimat;
przemyślana, dojrzała, satysfakcjonująca historia;
rewelacyjna oprawa audio-wideo;
masa popkulturowych smaczków i nawiązań;
dobra optymalizacja.

MINUSY:
drobne błędy w tłumaczeniu;
nierówny poziom odcinków.

Moja ocena : 9/10