Na wstępie powiem, że nie zdarzyło mi się wcześniej grać w żadną grę Yoko Taro, ani nawet w jRPG'a - bląd z mojej strony.
Gra rzuca nas w sam środek walki, podczas której nie mamy możliwości zapisu, niewiele nam tłumacząc. Otrzymujemy szczątkowe informacje o fabule, m.in. to, że celem naszego istnienia jest służba ludziom, którzy uciekli na Księżyc, a my mamy pomóc im odzyskać dom. Jednak podczas gry wraz z rozwojem wydarzeń pomalutku, powolutku zdobywamy kolejne strzępki informacji. Z każdą zdobytą informacją odczuwałem coraz większe napięcie, a chęć dalszej gry rosła coraz bardziej. Z każdym zdobytym zakończeniem okazywało się, że nie wiem o grze nic, a pierwsze przejście to tak naprawdę "pokazówka". Po każdym endingu dowiadywałem się coraz więcej o bohaterach oraz o samym świecie gry. NieR daje nam dokładnie to co cenię w opowieściach najbardziej - Pogłębiony portret psychologiczny. Za każdą akcją stoi jakaś przyczyna, każda decyzja bohatera, ma swój powód w przeszłości, a każde wydarzenie jest w jakiś sposób uwarunkowane. Nic nie dzieje się "bo tak chciał twórca, ty masz tylko grać".

Plusy NieRa:
+ NAJLEPSZA ŚCIEŻKA DŹWIĘKOWA Z JAKĄ MIAŁEM DOCZYNIENIA
+ Rozbudowana historia świata
+ Pogłębiony portret psychologiczny bohaterów
+ Bardzo "gładki" i przyjemny system walki, opierający się na pozycjonowaniu
+ Piękna grafika, oddająca nastrój jaki powinien panować w danym miejscu
+ Ciekawy system rozwoju bohatera - plug-in chipy
+ WSZYSTKO W GRZE JEST FABUŁĄ - od interfejsu, do zapisu gry
+ Nawiązania do poprzednich części serii
+ 2B

Minusy
- System Lock On, bląkujący celownik na przeciwnikach, czasami wybiera sobie zupełnie przypadkowych przeciwników, np. za naszymi plecami, kiedy atakuje nas przeciwnik metr przed bohaterem. Jednak jest proste rozwiązanie - polecam grać na poziomie TRUDNYM, a nie normalnym.

Ocena końcowa: 10/10 (i pewnie na długo zostanie moją "naj" grą)