Recent reviews by Netj'sefni

Fajna gra

Dodatek reklamowany jako pierwsze fabularne rozszerzenie do DL2. Według Techlandu "fabularny dodatek" to walka na arenie. Gdy to zrobili poczułem się ponownie przez Techland oszukany i nie zamierzam nawet zwracać uwagi na "The Beast". Żałuję, że kupiłem wersję Deluxe w nadziei na fajny dodatek.

Overwatch 2 na jaki zasługujemy.

Super gra, piękna grafika, ciekawa i nietuzinkowa historia. Jeżeli lubisz się czasem przejść, to spacer na Regis III Ci się na pewno spodoba.

The Thaumaturge is an indie adventure-like game with a unique setting based in Warsaw at the beggining of the XX century and esoteric thaumaturge powers and Salutors. And there is fight.

Main reson for play this game is definetely a story, so I'll start with it. The very beginning is set in the wild Russia is quite exotic and not that common at games or entertainment at all. You meet the famous Rasputin which one will travel alongside with you to Warsaw. Your dad is dead and all you have inherited after him is a Black Grimoire. From there the story really slows down and at some point I had to force myself to go through… but it was worth it at the end. Because when the independence themes kick in somewhere at the Act II, the story starts to draw you in and doesn't let you go until the very end. The characters are interesting, especially Rasputin and Abaurycy. The choices do have meanings! You can screw up your ending because you've been a donkey. Which is great.

But don't be so convinced that Wiktor is the main character here. Because the real star is a Warsaw itself. The setting is outstanding and rich detailed. The beauty of the city, the streets, shops and houses. The amazing interiors with so much details can make you zoom at them and just watch for minutes. The graphic is just great. And the music too! It's so atmospheric. Also, it is unique, you won't find anything like this at this moment. Atmosphere is the biggest advantage.

But now we have to talk about the gameplay… It's not bad! But it's not good, neither. Quest design? Sometimes you have to run around and just look for clues while waiting for something interesting to happen. Some of them are marathon simulator and not in a good way! Also, when we talk about the quests, we have to talk about the thaumaturge powers of finding important objects. Why the hell would anyone let their personal letter in the Powiśle mud? Because this is where you're going to find it. It doesn't make sense for me, and it was really annoying at some point.

Let's talk about the fight system. It is ok. You can enjoy it, sometimes you can even lose if you will not pay enough attention, but overall it's not complicated. It's best when you have a lot of Salutors (at least 4), then you can enjoy it. What is annoying is that the fight occurs almost everywhere. It's literally like - "Oh, you've been fishing? But have you paid for the restocking of the Vistula river? No? Then I'll punch your face. With my friends." And then obviously you punch them down and just walk away. It's cool but the fight is too often.

Another thing that I didn't like was the controls. The view is isometric but you can go with WSAD. And you know what? There is no button for you to walk diagonal, so you have to press at least two of them all the time. Annoying! Better use mouse or controller. The second matter is accept buton. Why do I have to accept everything with "F" instead of "Enter"? It's counter-intuitive. And you can't select dialogue options with keyboard arrows…

Besides this, the game is in good condition, I did not experienced much bugs or errors. Sure there are sometimes weird faces or the animation at the background is in 5fps but overall it's good. You can play and just enjoy it.

This game is a strong middleweight with unique features. If you like the story rich games, Poland, beginning of the XX century or adventure like games then you might want to check this game.

Taki stary i wciąż dobry Overwatch, tylko jeszcze działa i sprawia frajdę.

Świetna gra akcji. Słabiutki RPG dający tylko iluzję wyborów. Kilka bardzo słabych rozwiązań i kilka porządnie wykonanych elementów. Taka jest najnowsza gra polskiego studia Techland.

Bardzo dobry system parkouru, płynne animacje, dobry flow biegu. Śmiało można się w tym zatracić i poczuć jakby się leciało. Jedno z najlepszych doświadczeń tego typu i śmiało urywa całego Assasin's Creeda, gdzie w Valhalli wspinamy się po gołej ścianie jak po drabinie.

Wertykalne miasto, to mega trafiony pomysł! To, że można przejść po różnych piętrach tego samego budynku jest czymś świetnym. Widać tutaj pole do ulepszeń ale już teraz czuć, że to jest coś zaskakująco rzadko eksplorowane przez twórców gier.

Paralotnia. Musicie się po prostu przelecieć na Villedor. Miasto jest piękne, a latanie przyjemne. Dużo bardziej satysfakcjonujące niż szybsza podróż.

Walka. Grałeś w Dead Island lub pierwsze Dying Light? No to super - tutaj jest to samo, tylko lepiej. Walka jest soczysta, satysfakcjonująca, daje frajdę. Gameplayowo ta gra to bardzo wysoka półka.

Z tych słabych elementów. Cała część RPG. Nie, nie masz wyboru. To tylko iluzja. O zakończeniu decydują dosłownie ostatnie dwie-trzy godziny gry. Jeżeli do tego nie masz zapędów anarchistycznych i chcesz zbudować nowe społeczeństwo w porządku, no to sory. Jesteś tym złym. Niby masz wybór ale masz postępować jak twórcy chcą. Wolałbym chyba, żeby tego nie było, bo gdy chciałem stworzyć świat po swojemu (bo mogę), to zostałem za to ukarany, a nie wydaje mi się, żeby to było coś "złego". Zdecydowanie do naprawy!

Aha, zrobili także dodatek - po najmniejszej linii oporu, gdyż dodali dużą arenę z walkami i uznali to za dodatek "fabularny". Można śmiało go pominąć. Ci, którzy kupili grę z season passem... no cóż, ja również jestem w Waszej sytuacji, więc razem już sobie tak postoimy w ciszy.

Respawn bez niczego na środku pustkowia, nic nie wiesz, nie ma samouczka, nic, znajdujesz jakiś obóz, zabijasz pierwszego zombiaka, dropi Ci skrzynia, klucz potrzebny, zbierasz itemy, jest ok.
Idziesz dalej widzisz kolesia, który przebiegł, dobra, chyba nie zauważył cię, idziesz dalej i nagle giniesz na strzał z jakieś maczety.
Dobra.
Respisz się w jakiś safezonie, w którym jest ognisko, bez ognia, które mimo tego daje światło. wychodzisz jako typowy gołodupiec, pytasz o wszystko na ogólnym czacie, na którym jest spam czego to kto nie chce sprzedać. Wszyscy po angielsku, serwery w US, pingi kosmiczne.
Znajdujesz jeszcze lepsze itemy, cieszysz się jest fajnie i w ogóle, zbierasz sb taki węgiel i dostajesz kosę pod żebra, schodzisz na strzał.
Masz dość.
Wychodzisz.
Paskudna grafika, jeszcze gorsze udźwiękowienie, takie jakieś sztywne animacje a komputer wam się zasapie nawet na średnich, optymalizacja... no cóż producent nie słyszał.
Paskudztwo, omijajcie z daleka!

"Czy idziesz do mnie?" to pierwsze słowa, jakie usłyszymy z ust świetnego polskiego lektora. Mówiąc spokojnym głosem odstaje od tego, co dzieje się wokół nas. Śnieg się wzmaga, cały czas nam towarzyszy. Chłodu nie odczuwamy, jakbyśmy byli na niego odporni. Idziemy, tak idziemy cały czas; to główna czynność, którą wykonujemy przez te sześć godzin błądzenia po mrocznym i bardzo klimatycznym świecie. Bardzo powoli poznajemy historię, zbieramy artykuły, raporty Agencji ds. Naturalnych, czasami się trafi czytana karteczka z notatnika. Świat nie jest duży, ale bez podstawowej znajomości mapy nic tu nie zdziałacie. Nie macie zaznaczonej swojej pozycji na mapie, więc musicie się nauczyć sprawnie z niej korzystać.
Historia jest ciekawa, ale nie spodziewajcie się porywającego i zapadającego w pamięć na długie lata scenariusza. Pod tym względem Kholat jest przeciętny. Na pewno zamiast tego zapamiętacie ducha, który będzie wam towarzyszył cały czas.
Podsumowując Kholat nie jest przeznaczony dla każdego. To specyficzny gatunek gier, polski gatunek gier. Jeżeli podobało się wam "Porwanie Ethana Cartera", to Kholat na pewno się wam również spodoba.
To polski dobry indyk, wart swojej, niewygórowanej ceny.

10 Minut próbowałem przejść zabugowany samouczek (czar wymagany do kroku 4 nie odblokowywał się), potem próba ominięcia go, po kolejnych 10 minutach wreszcie się udało. W menu mamy przedmioty i inny badziewnik, który się ładuje kolejne 10 minut i ostatecznie wyczerpuje mój limit cierpliwości. Dodatkowo gra czasami stwierdza, że zmieni się w symulator latania kursorem po ekranie, gdyż nic więcej nie chce działać.
Grafika, gra obsługuję tylko proporcje 16:9 i 16:10, w dodatku w rozdzielczości 1280x720, nie można nawet wymusić na niej render w 1280x1024.
Gra jest pełna błędów, straszna. Nie polecam nikomu.
Moja specyfikacja:
Core i5 3470, 8Gb Ram, GTX 660....