Recent reviews by Patriel

Płakałem

Gra w znacznym stopniu zachęca mnie do studiowania psychologii

I loooooove.... I looo o ove I love I love I love

𝕻𝖍'𝖓𝖌𝖑𝖚𝖎 𝖒𝖌𝖑𝖜'𝖓𝖆𝖋𝖍 𝕮𝖙𝖍𝖚𝖑𝖍𝖚 𝕽'𝖑𝖞𝖊𝖍 𝖜𝖌𝖆𝖍-𝖓𝖆𝖌𝖑 𝖋𝖍𝖙𝖆𝖌𝖓

Bardzo fajna gierka, a zakończenia kompletnie się nie spodziewałem :D Praca takiego typka na posyłki by robił w nocy zdjęcia w strasznych miejscach wydaje się być bardzo kusząca

Shakalamna? Shalam palala!

Po przeczytaniu kilku recenzji nie miałem zbyt wielu oczekiwań względem tej gry, gdyż pierwsze recenzje nie były zbyt przychylne. Jednakże na promocji skusiłem sie ją nabyć po wymęczeniu się z 1 częścią.

Wszystko ma swoje wady i zalety ale mi osobiście bardziej pasuje mechanika drugiej części niż pierwszej, którą i tak uwielbiam. Grafika, animacje i ogólny klimat jest również w moim odczuciu lepszy, bardziej pełny, wymiarowy. Efekty dźwiękowe po części zaczerpnięte z poprzedniej odsłony ale nowe efekty ataków czy animacji po ich wykonaniu - zauroczyły mnie.

Główną różnicą między 1 a 2 jest to, że po każdej porażce w pierwszej odsłonie robiliśmy krok wstecz. Traciliśmy bohaterów, ciężko zdobyty ekwipunek i trzeba było znów farmić (bardzo tego nie lubiłem i mocno mnie to irytowało, bo zdobycie nie było trudne co po prostu czasochłonne). Tutaj jednak mamy coś co podoba mi się najbardziej. Po porażce odczuwamy progres, krok na przód, z każdą kolejną porażką czujemy, że jesteśmy coraz bliżej osiągnięcia celu, a nie dalej. Każda kolejna wyprawa z reguły jest łatwiejsza (podkreślam z reguły). Motywuje mnie to do "jeszcze jednej przejażdżki".

Rozwój bohaterów też uległ zmianie, z każdą kolejną wyprawą zdobywamy nowe bibeloty, nabywamy nowych cech bohaterów ale strata tego wszystkiego mniej boli. Bardzo urzekło mnie to, że możemy wdrążać się bezpośrednio w historię pojedynczych bohaterów co dodaje całej grze większej głebi, dochodzą też relacje między bohaterami co też dla mnie jest świetne. Brak ufności, strach przed tym czy własny kompan nie wbije ci zaraz noża w plecy... jeszcze bardziej podkreśla wszędobylskie zaszczucie.

Po każdej wyprawie otrzymujemy świece przez co możemy odblokować nowych bohaterów jak i również ich ulepszać już na stałe. Odblokowujemy też za nie różne rzeczy, które możemy napotkać w trasie, gra zachęca nas byśmy brnęli do celu nie zważając na ryzyko. Nawet jeśli stracimy kompana czy dwóch opłaca się jechać dalej, to NADZIEJA umiera ostatnia.

Muzyka, grafika, mechanika - to wszystko moim zdaniem na plus choć jest jedno ale...

Gra moim zdaniem jest wybrakowana i boję się, że wypcha się ją płatnymi DLC (np. krzyżowcem nie zagramy bez DLC...). Po pewnym czasie wchodzi ta zbyt duża powtarzalność i w stosunku do pierwszczej części wydaje się być dosyć okrojona. To chyba moja jedyna uwaga co do tego tytułu. Dało się tu zrobić więcej jak urozmaicić nieco wybory spotkań z zabłąkanymi ludźmi czy dodać może więcej aktywności na trasie (których jednak nie jest wcale tak mało).

Osobiście polecam grę ludziom, których pierwsza część po prostu zmęczyła, a mimo to uwielbiają klimat Darkest Dunegon. Ta gra będzie świetną przesiadką. Ci, którzy czerpali niezachwianą przyjemność ze wszystkiego co pierwsza odsłona oferowała - znaleźć tu mogą jedynie udrękę.

Jeśli nie jesteś demokratą (kryptofaszystą) to ta gra nie jest dla ciebie :v

"Heroes of Might and Magic VII" to prawdziwie magiczna gra, która nie tylko dostarcza rozrywki, ale także tworzy niezapomniane chwile z bliskimi. Ostatnio miałem okazję zanurzyć się w świat tej fantastycznej gry w towarzystwie mojej babci, co okazało się niezwykłym doświadczeniem.

Fabuła gry, pełna magii, przygód i tajemnic, pozwoliła nam wspólnie odkrywać nowe światy i stawiać czoła niebezpieczeństwom. Grając razem, zacieśniliśmy więzi rodzinne, a każda podejmowana decyzja w grze była pretekstem do fascynujących rozmów. Było to dla nas coś więcej niż tylko rozrywka przed ekranem komputera.

Podobieństwo do zintegrowania się, jakie doświadczyliśmy podczas wspólnego gotowania szarlotki, można porównać do tej fantastycznej przygody w "Heroes of Might and Magic VII". Zarówno przy pieczeniu ciasta, jak i podczas przemierzania światów gry, wymagało to współpracy, zgrania i wzajemnego zaufania. Ta gra stała się dla nas nie tylko formą rozrywki, ale także sposobem na budowanie wspólnych wspomnień i zacieśnianie więzi rodzinnych.

Grafika, dźwięk i dopracowane szczegóły sprawiły, że świat gry stał się dla nas rzeczywistością na czas rozgrywki. Nie tylko cieszyliśmy się zwycięstwami i sukcesami naszych bohaterów, ale również przeżywaliśmy porażki i trudności, co dodatkowo zacieśniało naszą wspólną historię.

Dlatego "Heroes of Might and Magic VII" nie tylko dostarczyła nam niezapomnianych chwil przed ekranem komputera, ale także stała się pretekstem do tworzenia pięknych wspomnień z bliskimi. To nie tylko gra, ale także magiczne doświadczenie, które polecam każdemu, kto szuka nie tylko rozrywki, ale także sposobu na budowanie silniejszych więzi z najbliższymi.

City Must Survive