Recent reviews by ABRAM

Elden Ring – dla kogo tak naprawdę jest owy tytuł? FromSoftware obiecywało, że gra będzie przystępniejsza niż poprzednie gry soulslike tego studia. Faktycznie na koniec dnia muszę się z tym zgodzić. Dlatego, że jest tu cała masa mniejszych czy większych ułatwień, ale pomimo tych udogodnień próg wejścia może być dla niektórych dość wysoki. Bardzo łatwo odbić się od dalszej zabawy już na samym wstępie, nie wspominając już o rzucaniu bluzgami w walkach z niektórymi bossami, z którymi przyjdzie nam się zmierzyć. Jeśli jednak zawsze marzyło Ci się łatwiejsze Dark Souls, które porażałoby otwartym światem z pięknymi krajobrazami, mrocznym klimatem, ciekawą fabułą i niesamowicie wyglądającymi przeciwnikami to dzięki tej grze masz szansę urzeczywistnić swoje fantazje.

Plusy:
+ Grafika, szczególnie krajobrazy w grze wyglądają obłędnie
+ Najbardziej przystępna ze wszystkich gier typu soulslike od FromSoftware
+ Masa ubioru, broni i czarów do znalezienia podczas naszej przygody
+ Muzyka jak zwykle klimatyczna
+ Ciekawa i miejscami mroczna fabuła
+ Sześć różnych zakończeń gry
+ Fajne rozwiązanie związane z duchowymi kompanami, których można przywołać w niektórych walkach do pomocy
+ Możliwość skakania i skradania zaczerpnięta z Sekiro oraz duchowy wierzchowiec, którym można przemierzać duże odległości oraz wykonywać podwójny skok w celu dostania się na niedostępne tak łatwo tereny
+ 10 różnych klas postaci do wyboru
+ Dodatkowa butelka do wypicia, którą własnoręcznie można zmieszać nadając jej różne właściwości
+ Niesamowicie angażujące walki z fantastycznie wyglądającymi bossami
+ Ogrom zawartości, tej obowiązkowej, jak i pobocznej
+ Bardzo długa jeśli chce się zrobić w tej grze wszystko co ma do zaoferowania
+ Pomimo dużej mapy świata twórcy dodali jeszcze podziemne krainy do zwiedzania

Minusy:
- Port gry na PC wymaga jeszcze doszlifowania w związku z niektórymi błędami technicznymi
- Świat gry chociaż imponuje wielkością w wielu miejscach jest pusty i nudny, wolałbym mniejszy świat ale za to z większą ilością rzeczy do zrobienia
- Umiejętności i popioły wojny dla broni wymagają dopracowania bo niektóre klasy postaci są przez to poszkodowane
- W mniejszych pomieszczeniach kamera potrafi czasem uprzykrzyć życie w trakcie potyczek
- Jestem w stanie zrozumieć ukryte przejścia w zamkniętych lokacjach ale już w otwartym świecie to gruba przesada, raczej nikt nie będzie wąchał ściany każdej występującej góry w grze aby poszukać ukrytych lokacji
- Crafting w tej grze mógłby nie istnieć, jest niemal w całości bezużyteczny
- Miejsca łaski czasami bardzo łatwo jest ominąć bo są słabo widoczne
- SI niektórych przeciwników aż się prosi o poprawę np. zabijając jakiegoś mobka, kolejny stojący obok niego potrafi stać jakby nic się nie stało
- Powinno być mniej handlarzy a jeśli już są to więcej takich, którzy faktycznie mają coś ciekawego do zaoferowania w swoim sklepie
- Mniejsze labirynty w grze wyglądają jak skopiowane żywcem lochy kielichów z Bloodborne lub zostały wygenerowane przez jakiś losowy generator gdyż nie mają na siebie żadnego pomysłu ani mechaniki aby zaciekawić swoim istnieniem gracza
- Widać, że najwięcej pracy twórcy włożyli w fabularne miejscówki gdyż pozostałe odbiegają szczegółowością i jakością swojego wykonania
- Nagrody za przejście niektórych lochów powinny być lepiej przemyślane, czasami zdarza się, że za przejście jakieś dodatkowej lokacji dostajemy śmieci, których i tak na koniec nigdy nie użyjemy
- Recykling niektórych bossów nie powinien mieć miejsca
- Szkoda, że twórcy nie pokusili się o animowane intro do gry tak jak w poprzednich swoich dziełach zamiast tego dostaliśmy tylko statyczne obrazki

CountryBalls Heroes to strategia turowa stworzona przez polskie studio Innominate Games, którą można określić jako słabą kopię serii Heroes of Might and Magic szczególnie patrząc przez pryzmat III części. Tym co rozróżnia jednak tę grę jest fakt, że twórcy dodatkowo pokusili się o dodanie sporej dawki humoru i w zasadzie to tylko tyle. Na koniec muszę uczciwie powiedzieć, że czuję się jakbym dostał jakąś bardzo wczesną wersję gry aniżeli pełnoprawną produkcję.

Plusy:
+ Grafika może się podobać
+ Humor rodem z memów
+ 6 różnorodnych frakcji

Minusy:
- Kampania w takiej postaci nie powinna istnieć
- Tylko 8 map scenariuszowych
- Część rzeczy jest nieprzetłumaczonych z języka angielskiego na polski
- Brak możliwości pływania statkiem
- Bardzo mała ilość elementów interaktywnych
- Sztuczna inteligencja leży i kwiczy nawet na najwyższym poziomie trudności
- Brak edytora map z prawdziwego zdarzenia
- Drzewko umiejętności powinno być bardziej zbalansowane
- Czary są zdecydowanie za słabe, a te które są pomocne można policzyć na palcach jednej dłoni
- Przydałyby się statystki w trakcie potyczek (np. ile życia zostało jednostce po ataku wroga)
- Można by było dostawić jeszcze parę budynków w zamkach bo trochę świecą pustkami
- Każdy bohater jest taki sam, różni się tylko wyglądem kulki, dodatkowo jest ich zdecydowanie za mało
- Mała ilość neutralnych kulek
- Brak możliwości ulepszenia kulek
- Interfejs gry wymaga dopieszczenia
- Różnorakie błędy

Shin Megami Tensei III Nocturne HD Remaster to oldschoolowy, wymagający tytuł, mocno zakorzeniony w tradycji trudnych dungeon crawlerów. Tytuł ten to fundament, na którym studio Atlus budowało kolejne odsłony serii i rozwijało system turowych walk, rekrutowania demonów, tworzenia fuzji itd. HD Remaster pozostawia to wszystko bez większych zmian, co nie jest wcale wadą. Shin Megami Tensei III Nocturne HD Remaster jako klasyka gatunku i jedna z najważniejszych odsłon serii broni się po latach. Technicznie nie jest niestety idealnym portem. To poprawny, choć miejscami leniwy remaster, który mimo wszystko powinien zagościć na półce szanującego się fana gatunku.

Plusy:
+ Ulepszona grafika względem oryginału
+ Możliwość wybrania umiejętności podczas fuzji demonów
+ Dodany angielski i japoński voice-acting
+ Poziom trudności potrafi wgnieść w fotel szczególnie na poziomie trudnym
+ Dungeony są dosyć rozbudowane i miejscami potrafią być naprawdę interesujące
+ Legendarny system walki, który pojawia się w kolejnych grach producenta
+ Mroczna i wciągająca fabuła
+ 6 różnych zakończeń gry
+ Zróżnicowany rozwój postaci
+ Postać Raidou Kuzunoha, który był dostępny jedynie ekskluzywnie w japońskiej wersji gry na PS2
+ Genialna ścieżka dźwiękowa
+ Możliwość zagrania w gołą wersję tzw. Vanilla

Minusy:
- Tylko 30 fpsów
- Skompresowana muzyka wyjęta wprost z wersji PS2 (mod częściowo zamienia muzykę na tę o lepszej jakości, ale niestety nie całą)
- Filmiki w grze w aspekcie 4:3 i z dodaną ramką
- Spowolnienia gry, które zdarzają się podczas używania niektórych buffów i debuffów
- Dante dostępny w płatnym DLC

Dragon Quest XI S: Echoes of an Elusive Age - Definitive Edition to po prostu definitywna wersja części 11. Po dłuższą recenzję zapraszam do mojej poprzedniej z normalnej wersji. Mogę dodać tylko jedno, uważam, że jeśli ktoś już skończył gołą wersję to nie ma zbyt wielu nowości aby sięgnąć po ulepszoną no chyba, że jest się wielkim fanem tej marki. Wszystkim innym polecam grę z całego serca.

Plusy:
+ Delikatnie rozbudowana fabuła względem wersji normalnej
+ Tryby 2D i 3D
+ Angielski i japoński voice-acting
+ W końcu muzyka instrumentalna i dodatkowo midi do wyboru
+ Dodatkowe lokacje oraz potwory niewidziane w podstawowej wersji

Minusy:
- Niemy bohater
- Znacznie pogorszona grafika względem wersji z 2018 roku
- Brak jakiejkolwiek zniżki dla posiadaczy starej wersji
- Nowości można było równie dobrze dodać jako forma płatnego dodatku zamiast kazać płacić ponownie za tą samą grę
- Brak możliwości kupna ładniejszej wersji

Persona 5 Strikers jest na pewno pozycją obowiązkową dla fanów Persona 5 ze względu na nowe przygody znanych postaci, dodanie nowych znajomych do ekipy (nowości z Persona 5 Royal nie zostały uwzględnione). Miłośnicy japońszczyzny, którzy nie znają serii, też powinni się świetnie bawić, choć pod względem systemu walki i fabuły muszą się liczyć z wysokim progiem wejścia. Niby mamy tu do czynienia z zupełnie nową historią, jednak wszystko opiera się na przygodach i relacjach bohaterów zbudowanych w poprzedniej grze. Podsumowując, można się wciągnąć w fabułę, jednak nieznajomość wątków poprzedniczki bardzo szkodzi w całościowym odbiorze Persona 5 Strikers.

Plusy:
+ Kontynuacja Persona 5
+ Voice-acting japoński jak i angielski
+ Ciekawa fabuła
+ Nowe lokacje i postacie
+ Ścieżka dźwiękowa
+ Grafika

Minusy:
- Losowe crashe
- Wymaga znajomości przynajmniej podstawowej wersji Persona 5
- Czasami walki są chaotyczne a kamera w tym czasie wcale nie pomaga
- Różnorodne lokacje ale jakoś mało w nich rzeczy do roboty
- Brak budowania relacji z przyjaciółmi jak to miało miejsce w poprzedniczce

Persona 4: Golden na PC to przede wszystkim solidny port i przyznać trzeba, że na chwilę obecną to najwygodniejszy, najpiękniejszy i najbardziej przystępny sposób na zagranie w jednego z najbardziej kultowych przedstawicieli gatunku. Fabularnie gra się nie zestarzała ani trochę i pokazuję, że zasługuje na wszystkie zbierane przez lata pochwały i pozytywne oceny. Zachwyca charakterystycznym dla serii designem i jak na produkcję z ery PlayStation Vita trzyma się naprawdę nieźle. Dla wielu jest to najlepsza odsłona cyklu Atlusa - teraz w końcu każdy może się przekonać dlaczego. Tym razem nikt nie będzie miał na to żadnej żadnej wymówki.

Plusy:
+ Grafika HD
+ Voice-acting japoński jak i angielski
+ Nietypowa fabuła
+ Przyjemne i dające frajdę walki
+ Świetna muzyka
+ Niezapomniane postacie

Minusy:
- Dungeony szczególnie pod koniec potrafią być naprawdę nużące
- Naleciałości ze wcześniejszych części np. zdobywanie person
- Ograniczona ilość akcji w danym dniu potrafi przytłoczyć, szczególnie gdy zechce się zrobić wszystko na 100%

Dragon Quest XI jawi się w moich oczach jako prawdziwy król JRPG-ów. Klasyczna formuła w połączeniu ze znakomitą fabułą, legendarnym systemem walki i cudowną oprawą, złożyły się nie tylko na najlepszą odsłonę DQ w historii, ale jednego z czołowych przedstawicieli japońskich gier RPG ostatniej dekady.

Plusy:
+ Legendarna, klasyczna formuła
+ Interesująca fabuła
+ Mnogość rzeczy do roboty
+ Solidny i przyjemny system walki
+ Usprawnienia w zachodniej wersji
+ Cudowna oprawa graficzna
+ Angielski voice-acting

Minusy:
- Ścieżka muzyczna tylko w midi (chyba, że użyje się moda)
- Niemy bohater

Cuphead daję tonę zabawy i radości. Można grać w pojedynkę ale też i na dwóch graczy (wtedy radocha jest jeszcze większa), a gra w zależności od trybu rozgrywki balansuje stopień trudności. Uważam, że jest warta każdej wydanej na nią złotówki. Taka rozgrywka powinna wystarczać na więcej, niż jeden wieczór a tytuł ten wywiązuje się z tego po prostu celująco.

Plusy:
+ Obłędna animacja
+ Świetna i klimatyczna muzyka
+ Interesujące walki z bossami
+ Wysoki poziom trudności

Minusy:
- Tytuł zdecydowanie nie dla każdego
- Fabuła mogłaby być lepiej poprowadzona
- Krótka jeśli w takich grach jest się pro graczem :P

Valhalla Hills było zapewne inspirowane klasykami gatunku jakimi bez wątpienia były serie Settlers i Cultures, początkowo robi bardzo dobre wrażenie. Uczucie to jednak szybko się kończy, kiedy chcemy spędzić w grze trochę więcej czasu - wówczas okazuje się, że zabawa jest powtarzalna i nie ma do zaoferowania niczego ciekawego.

Plusy:
+ Grafika
+ Klimat
+ Muzyka
+ Całkiem sporo budynków i opcji
+ Odblokowywanie większych możliwości gry wraz z upływem czasu

Minusy:
- SI
- Losowe crashe
- Dużo błędów
- Powtarzalność
- Brak przeciwników z prawdziwego zdarzenia oraz mała ich różnorodność
- Brak kampani z prawdziwego zdarzenia
- Brak multiplayer
- Sprawia wrażenie niedokończonej

Udany następca swojego nędznego poprzednika jaką była bez wątpienia szósta część i gra zdecydowanie warta spędzenia przy niej chwili czasu. Mimo swoich wad, jest przyjemna w odbiorze. Polecam nie tylko fanom serii Heroes :)

Plusy:
+ Klasyczne elementy
+ Świetna, klimatyczna muzyka
+ Nowe rozwiązania
+ Grafika

Minusy:
- Błędy
- SI