Mam na imię Kamil, lat 36. Mieszkam w Płocku. To jest moja spowiedź. Za dzieciaka z ziomkiem robiliśmy sobie ziemniaki na przewróconym słupie i ktoś zadzwonił na policję. Skuszony makowcem nie odmówiłem współpracy i sprzedałem ziomka. Od tego momentu moja droga życiowa połączyła się ze służbą w policji. Wstępując w szeregi niebieskich nie sądziłem, że wypłata pozwoli mi na skosztowanie takich wybitnych dań jak hamburgery z mortadelą. Niestety na jednej z akcji wydarzył się wypadek, w którym straciłem obie nogi. Zmuszony jazdą na wózku inwalidzkim kontynuowałem pracę w systemie mobilnym. Wieczorem każdego dnia jeżdżę aby wspomóc potrzebujących w zeznaniach i sam składam regularne donosy na sąsiadów i znajomych. Na koniec chciałbym tylko powiedzieć, żebyście zaufali dobrym panom policjantom.